به نظر می رسد روند تربیت در بیشتر حوزه های علمیه روند مشخص و دقیقی ندارد.
البته در برخی حوزه ها هم روند مشخصی دارد. ولی شاید تعداد این حوزه ها کم باشد.
یعنی بسیاری از طلبه ها در فضای تربیتی حوزه مسیر مشخص و قاعده مندی را طی نمی کنند.
به همین خاطر، طلبه ها وقتی از فضای حوزه وارد موضوع تبلیغ می شوند، دارای نظرات متفاوت و پراکنده ای در مسائل دینی هستند. و این پراکندگی نظرات، ممکن است مردم را هم سردرگم کند، که بالاخره دین در مورد فلان موضوع چه نظری دارد؟